şiirin, edebiyatın ya da bunlara benzer veya bunları anıştırır şeylerin türkiyye'deki istikametini belirleyecek olan bu türlü zin'de güçler olduğuna inanıyorum.

yoksa kurumsal, antolojist ve müfredatımsı edebi(boklama) çabaların ancak akademik bir nesne, sanatsal görüngü, keyif bağışlama ritüeli ve anasının amı olmaktan öte bir şey olmadığı çok açık.

İsmail Bektaşoğlu, 2010

Sanatın bugün tek evrimci-devrimci güç olduğunu kanıtlayabilmek, sanatla ilgili tüm etkinliklerin göz önünde bulundurulması ve sanat tanımında radikal bir değişikliğe gidilmesiyle mümkün olacaktır. Bir ayağı çukurda bunak bir sosyal sistemin baskılayıcı unsurlarını çözmek, bugün yalnızca sanatla mümkündür: Sanat, "sanat yapıtı olarak sosyal organizma" inşa edebilmek için önceyıkmak durumundadır.
Bu modern sanat disiplini -Sosyal Heykel/Sosyal Mimari olarak- yaşayan herkesin o sosyal organizmanın yaratıcısı, heykeltıraşı ya da mimarı olduğunda mümkün olacaktır. Ancak o zaman FLUXUS ve happening gibi eylemci sanatların katılımcılık yönündeki ısrarı bir işe yarayacak ve demokrasi ancak o zaman gerçek anlamda işlerlik kazanmış olacaktır. Ancak bu denli devrimcileştirilmiş bir sanat kavramı, her bir insanın içine işleyerek, tarihi şekillendirerek politik anlamda üretken bir güce dönüşebilir.

Joseph Beuys, 1973